PMKT-therapeute Wilma Brands-Zandvliet uit Dordrecht:

 

‘Wat is mooier dan een kind laten ervaren wat het kan?’

 

“In onze tijd groeien kinderen op met veel digitale middelen. Ze besteden daardoor minder tijd met bewegend ontdekken, bijvoorbeeld buiten spelen. Daarmee valt een belangrijke pijler weg onder het opbouwen van zelfvertrouwen, dat kinderen zo nodig hebben. Dat is precies waar PMKT over gaat. Ik gun dat ieder kind. Maar goed, dan heb je het eigenlijk niet over therapie, maar over het integreren van PMKT-gedachten in de omgeving, zoals thuis en op school. Dat is wat mij betreft geen overbodige luxe.”

 

Van huis uit ben ik fysiotherapeut, gespecialiseerd in sensomotorische training van kinderen. Na verloop van tijd liep ik echter tegen de beperking van die training aan: het bleef mij teveel steken in de lichamelijke aspecten, hoe nuttig die ook zijn. Het gedrag van een kind omvat meer: denk bijvoorbeeld aan emoties, sociaal functioneren en leercapaciteiten. Om kinderen met gedrags- en ontwikkelingsproblemen te kunnen helpen, ging ik op zoek naar een geschikte methode en opleiding. Midden jaren negentig vond ik de opleiding voor PMKT. Na voltooiing van die opleiding ben ik na een aantal jaren mijn eigen praktijk begonnen. Als fysiotherapeut had ik het doel om kinderen beter te leren bewegen. Als PMKT’er probeer ik kinderen op gang te helpen in hun ontwikkeling met beweging als middel. Na twintig jaar mag je me een ‘oude rot’ in het vak noemen, maar dat betekent niet dat ik de antwoorden altijd paraat heb. PMKT vraagt van de therapeut voortdurende ontwikkeling en reflectie, ongeacht de ervaring.

 

PMKT begint als ouders of leerkrachten zich bij mij melden met hun zorgen om het gedrag van een kind. Soms wordt een kind als ‘lastig’ ervaren. Voor mij is het dan belangrijk te onderscheiden dat ‘lastig’ niet alleen over het kind gaat, maar ook over de omgeving van het kind. In ieder geval loopt iets niet soepel, dat is zeker. De therapie richt zich dan ook zowel op het in kaart brengen van de ontwikkeling van het kind als van het functioneren van de omgeving. Met het kind doe ik dat door middel van spel en beweging. Naar de ouders ga ik heel goed luisteren. Het gaat dus om luisteren, kijken en begrijpen, daarvoor heb je je tijdens de opleiding veel theoretische en praktijkkennis eigen gemaakt. Het is ook heel belangrijk dat je als therapeut inzicht hebt in je eigen oordelen en valkuilen. Zo niet, dan kun je eigenlijk niet helpen.

 

Daarom is de opleiding tot Psychomotorisch Kindertherapeut ook een ontdekkingstocht naar wie je zelf bent. Je komt je eigen weerstanden tegen, je ontwikkelt en wordt een steviger mens. Je krijgt tijdens de opleiding veel theoretische bagage over ontwikkelingspsychologie van het kind. De toegevoegde waarde van PMKT ten opzichte van een psycholoog is eigenlijk eenvoudig: de psycholoog is van het praten. Een kind niet: dat wil bewegen en ervaren. Wat is er mooier dan een kind dat zelf zijn of haar mogelijkheden ontdekt?

 

Inmiddels kan ik van mijn PMKT-praktijk goed leven. Het aantal kinderen dat ik onder behandeling heb, is in de jaren gestaag gegroeid. Gelukkig is PMKT er niet alleen voor kinderen van rijke en hoogopgeleide ouders: vaak zijn er gedeeltelijke vergoedingen mogelijk via de ziektekostenverzekering, de gemeente of het pgb. Ik verheug me erop om binnenkort als docent aan de opleiding te starten, want die gaat me zeer aan het hart.”

Fotolia 118527289 S bew